Westworld: Review

November 15, 2016
By
Facebook
Share it!!

    westworld-3-h_2016Αυτή η φιλόδοξη, ενδιαφέρουσα σειρά έχει πολύ περισσότερα κρυμμένα μηνύματα απ’ όσα φαίνονται αρχικά.

    Στάμπα σε Ανδρικό t-Shirt

    "Σταμπάρετε" την Φωτογραφία ή το Σχέδιο που ΕΣΕΙΣ Επιθυμείτε.

    Η μπλούζα αποτελείται από 100% βαμβάκι.

     

    Τον Ιανουάριο, η παραγωγή του Westworld, της φιλόδοξης νέας σειράς της HBO που βασίζεται στην ομότιτλη ταινία του 1973 και την οποία σκηνοθέτησε ο Μάικλ Κράιτον, σταμάτησε. Κάτι τέτοιο συνήθως σημαίνει ότι υπάρχει κάποιο μεγάλο πρόβλημα. Αλλά όταν οι δημιουργοί (και σύζυγοι) Τζόναθαν Νόλαν και Λίσα Τζόι μίλησαν τον Ιούλιο στη διάρκεια της περιοδείας των Κριτικών Τηλεόρασης των ΗΠΑ [TCA], μπόρεσαν να εξηγήσουν αυτή την καθυστέρηση με έναν τρόπο που, τώρα που έχουμε ήδη παρακολουθήσει τα πρώτα επεισόδια, φαίνεται απολύτως λογικός: Η μυθολογική δομή της σειράς είναι περίπλοκη – ίσως πιο περίπλοκη από ό,τι είχαν αρχικά φανταστεί ο Νόλαν και η Τζόι – έτσι η παραγωγή σταμάτησε για λίγο, ώστε οι παραγωγοί να μπορέσουν να σιγουρέψουν ότι η “βίβλος” της σειράς είχε καλύψει όλες τις πιθανότητες και είχε απαντήσεις για όλες τις ερωτήσεις, όσο τραβηγμένες κι αν ήταν.

     

    Πολλές σειρές έχουν σταματήσει και ξεκινήσει ξανά, -το Game of Thrones, για παράδειγμα- και τα πήγαν περίφημα όταν τελικά έκαναν πρεμιέρα. Το Westworld καταφέρνει να μας δείξει με πολύ πειστικό τρόπο ότι ο απέραντος κόσμος που χτίζει και τα ηθικά διλήμματα που εξερευνεί αξίζουν την προσοχή μας.

    Η αρχική έμπνευση της σειράς (που βασίζεται μεν, αλλά διαφοροποιείται κατά πολύ από την ταινία του 1973), επικεντρώνεται στο τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι που πληρώνουν $40.000 την ημέρα για να ζήσουν σε ένα φουτουριστικό θεματικό πάρκο της Άγριας Δύσης, όπου εκπληρώνεται κάθε επιθυμία και φαντασίωσή τους, από απλές παράνομες πράξεις μέχρι φόνους, βιασμούς και όποια άλλη κτηνωδία μπορεί κανείς να φανταστεί.

    Κάποιοι “επισκέπτες” θέλουν απλά να ζήσουν την έξαψη που θα νιώσουν κυνηγώντας επικηρυγμένους κακοποιούς ή παίρνοντας μέρος σε μονομαχίες για να υπερασπιστούν την τιμή μιας κυρίας, άλλοι όμως είναι πιο αποφασισμένοι να κάνουν τα χρήματά τους να αξίζουν βιώνοντας ό,τι μπορούν να φαντασιωθούν.

     

    Και σαν να μην έφτανε που οι ίδιοι οι επισκέπτες στο Westworld δημιουργούν ένα ήδη ασταθές περιβάλλον, τα εξαιρετικής τεχνολογίας ανθρωποειδή, οι hosts ["οικοδεσπότες”] που κατοικούν στο πάρκο, αρχίζουν να παρουσιάζουν κάποιες δυσλειτουργίες. Κάποια φαίνεται να αποφορτίζονται ή να αλλοιώνεται ο κώδικάς τους και απλά σταματούν να λειτουργούν. Σε άλλα φαίνεται οι βλάβες να είναι πιο απειλητικές. Ίσως –καθόλου περίεργο- να αναπτύσσουν τη δική τους ευφυΐα και να αποκτούν συνείδηση. Το συγκεκριμένο έχει αποτελέσει το κεντρικό θέμα σε πάρα πολλά βιβλία και ταινίες, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι το Westworld είναι το πρώτο που εισάγει παραπλανητικά στοιχεία ή ανεξήγητους –προς το παρόν τουλάχιστον- υπαινιγμούς που ίσως να σημαίνουν ότι πρέπει οι ήρωες να κάνουν καλύτερες επιλογές ή να καταφύγουν σε ακόμη πιο φρικτές, ανόσιες πράξεις.

    Πράγμα που σημαίνει τι ακριβώς; Λοιπόν, ίσως και να μην αποκτούν συνείδηση τα ανθρωποειδή –τουλάχιστον όχι όλα. Ή ίσως οι μνήμες τους να μην επανήλθαν μόνες τους. Μπορεί να υπάρχει κάποιου είδους κατασκοπίας στη μέση. Μπορεί να υπάρχουν καλοπροαίρετες (και άκρως μυστικές) παρεμβάσεις που δεν πάνε τόσο καλά όσο ήταν αναμενόμενο (ή ίσως να πάνε καλύτερα από το αναμενόμενο). Ίσως ακόμη και να υπάρχει κάτι πιο διαβολικό από όλα αυτά –κάποιου είδους ξεχασμένη οντότητα που ζητάει εκδίκηση, είτε μέσα στο πάρκο είτε έξω από αυτό.

    Είναι πολύ σημαντικό ότι το Westworld έχει όλες αυτές τις επιλογές –ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ο κίνδυνος να μπερδευτεί ο θεατής. Είναι επίσης σημαντικό να καταλάβουμε ότι η πρόκληση σύγχυσης στον τηλεθεατή δεν είναι πάντα κάτι κακό –είναι απαραίτητη όταν κάποιος αφηγείται μια πολύπλοκη ιστορία. Και αν σκοπεύετε να παρακολουθείτε το Westworld για μεγάλο χρονικό διάστημα, το βάθος και η πολυπλοκότητα είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες. Το Westworld τα έχει όλα αυτά και τα παρουσιάζει με έναν τρόπο που μας κάνει να πιστεύουμε πολύ στις δυνατότητές του.

    Πολύ επιδέξια, η σειρά παίρνει την απόφαση να αφήσει, τουλάχιστον προσωρινά, στο περιθώριο τον άνθρωπο που βρίσκεται στο επίκεντρο όλης της ιστορίας, τον δημιουργό του πάρκου Westworld, Δρ. Ρόμπερτ Φορντ (Άντονι Χόπκινς). Αντίθετα, στο προσκήνιο βρίσκεται το δεξί του χέρι, ο ειδικός στη συμπεριφορά Μπέρναρντ Λόου (Τζέφρι Ράιτ), ο οποίος διευθύνει το Τμήμα Προγραμματισμού. Παράλληλα, μαθαίνουμε πολλά για την Έλσι Χιούζ (Σάνον Γουντγουόρντ), η οποία εργάζεται στο ίδιο τμήμα και ανακαλύπτει κάποιες περίεργες και επικίνδυνες ανωμαλίες.

    Ως συνήθως, ο Χόπκινς είναι εξαιρετικός. Αυτό που κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρον τον ρόλο του ως Φορντ είναι το γεγονός ότι, ενώ δεν βλέπουμε να κάνει κάτι ιδιαίτερα σημαντικό, ξέρουμε ότι δεν μπορεί να είναι τόσο άσχετος όσο φαίνεται να πιστεύουν όσοι εργάζονται στο πρόγραμμα. Ο Μπέρναρντ και η Έλσι γνωρίζουν για τη βλάβη και προσπαθούν να κρύψουν από την Τερέζα (Σίντσε Μπάμπετ Κνούντσεν) το μέγεθός της. Η Τερέζα είναι η λογική και πρακτική διευθύντρια της εταιρείας στην οποία ανήκει το Westworld και το άτομο το οποίο στέλνει το διοικητικό συμβούλιο για να προστατεύσει τα συμφέροντα των μετόχων. Όμως, μιας και ο Δρ. Φορντ είναι ο άνθρωπος που ονειρεύεται να παίξει το Θεό, πρέπει να φανταστούμε ότι γνωρίζει τα κόλπα, απ’ όπου κι αν προέρχονται. Εκτός αυτού, το ρόλο του Φορντ τον παίζει ο Άντονι Χόπκινς. Ο ρόλος του δεν υπάρχει περίπτωση να είναι απλά διακοσμητικός.

    Ο Νόλαν και η Τζόι, όπως και η συγγραφική ομάδα του Westworld, έκαναν εξαιρετική δουλειά στο να διατηρήσουν ακαθόριστο τον πραγματικό ρόλο και την αξιοπιστία των Δρ. Φορντ και Μπέρναρντ. Καθώς οι hosts αρχίζουν να δείχνουν σημάδια απόκλισης από το πρόγραμμά τους, οι τηλεθεατές θα αρχίσουν να αναρωτιόνται αν ο Φορντ, ο Μπέρναρντ ή και ο δύο έχουν κάποια ανάμειξη σε αυτό.

    Υπάρχει επίσης ο πιστολέρο, ο Άντρας με τα Μαύρα (Εντ Χάρις), ένας ρόλος που προέρχεται βασικά από την αρχική ταινία (όπου ο συγκεκριμένος Gunslinger [[πιστολέρο]ταν ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ, ρόλος που ερμηνεύτηκε εξαιρετικά από τον Γιούλ Μπρίνερ). Ο πιστολέρο στη σειρά της HBO είναι άνθρωπος και ένας από τους πιο τακτικούς πελάτες του πάρκου. Αποκαλεί το Westworld “παιχνίδι”, το έχει παίξει σχεδόν μέχρι το τέλος του, και φαίνεται να έχει μια πολύ έντονη αίσθηση για πώς θα εξελιχθεί η τελική πράξη του –ένα καλά κρυμμένο μυστικό κάπου που κανείς δεν έχει βρει ποτέ (και ένα μυστικό που ίσως δεν πρέπει να ανακαλύψει κανείς).

    Αλλά αν ο Θεός κρύβεται στις λεπτομέρειες, μήπως ο Φορντ τελικά σχεδίασε ένα τέλος σε αυτό το παιχνίδι;

    Το καλύτερο στοιχείο του Westworld είναι τα βαθύτερα θέματα που ξετυλίγονται με αργό ρυθμό, όπως σε ένα καλό μυστήριο. Τα πρώτα επεισόδια ασχολούνται δεξιοτεχνικά με τις βασικές ατραξιόν του πάρκου και τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι το επισκέπτονται, αλλά επίσης και με τη δημιουργία ενός μπερδέματος σε ό,τι αφορά τα κίνητρα –μεταξύ του Δρ. Φορντ, του Μπέρναρντ και της Τερέζα, του ατόμου που ασχολείται με τα αριθμητικά δεδομένα της εταιρείας, και τους τρόπους με τους οποίους όλοι αυτοί σχετίζονται. Θα ήταν ανόητο να μη φανταστούμε ότι και η ίδια η κυβέρνηση θα έδινε έντονο ενδιαφέρον για την τεχνολογία του Φορντ. Πέρα από αυτό, υπάρχουν πολλά που διεγείρουν τις αισθήσεις και πυροδοτούν το ενδιαφέρον μας για κάθε επεισόδιο του Westworld –μερικές φορές είναι οι μικρές λεπτομέρειες, όπως το να βλέπουμε παλιά μοντέλα ρομπότ και να συνειδητοποιούμε τα όρια της τεχνολογίας στο παρελθόν και πόσο έχει εξελιχθεί το πάρκο από τότε. Κάποιες φορές υπάρχει κάποιο στοιχείο, πραγματικό ή όχι, που δείχνει ότι υπάρχει κάτι διαβολικό εκεί έξω -κάτι που δεν είναι άγριο ανθρωποειδές ρομπότ.

    Στα μεγάλα ατού της σειράς οι εξαιρετικές ερμηνείες, όπως της Έβαν Ρέιτσελ Γουντ ως Ντολόρες, ένα ανθρωποειδές, η ζωή της οποίας φαίνεται να είναι ένα ατέλειωτο βασανιστήριο· του Τζέιμς Μάρσντεν ως Τέντι, που έρχεται στο πάρκο για να παίξει το ρόλο του πιστολέρο αλλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι είναι ερωτευμένος με την Ντολόρες· της Θάντι Νιούτον ως Μέιβ, ιδιοκτήτρια του οίκου ανοχής στο μπαρ της περιοχής, και μια σειρά από άλλους χαρακτήρες που εμφανίζονται κυρίως στα επεισόδια τρία και τέσσερα, προσθέτοντας νέες απροσδόκητες εξελίξεις στο τι είναι πραγματικό και τι όχι, τι έχει πάει στραβά και πόσο στραβά έχει πάει ακριβώς.

    Η φωτογραφία και η ξενάγηση στον κόσμο του Westworld, κατά έναν περίεργο τρόπο, είναι συγκρατημένες. Ναι, η έκταση του πάρκου είναι εντυπωσιακή και αυτό το απεικονίζουν τέλεια τα εναέρια πλάνα, αλλά τα ανδροειδή και τα μικρά τεχνολογικά τρικ είναι αυτά που μας δίνουν το πραγματικό μέγεθος της οφθαλμαπάτης –τόσο πολύ αξίζουν οι παλιές, καλές, απλές ερμηνείες.

     

    Το Westworld βασίζεται σε μια μεγάλη ιδέα με περισσότερη μυθολογία απ’ όση πραγματικά αποκαλύπτουν τα πρώτα επεισόδια –κάτι που είναι θετικό σημάδι. Καλύτερα να είναι δύσκολη η σειρά, παρά με σαθρό υπόβαθρο και απογοητευτικά προβλέψιμη. Αυτό που τελικά αξίζει στο Westworld είναι οι προκλήσεις.

     

    Ηθοποιοί: Άντονι Χόπκινς, Τζέφρι Ράιτ, Εντ Χάρις, Έβαν Ρέιτσελ Γουντ, Τζέιμς Μάρσντεν, Θάντι Νιούτον, Σάνον Γουντγουόρντ

    Παραγωγοί: Τζόναθαν Νόλαν, Λίσα Τζόι

    Βασισμένο στην ταινία του Μάικλ Κράιτον

    Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Νόλαν

    Μεταδίδεται κάθε Δευτέρα στις 9μμ. από την HBO

    via

    Share it!!
      Facebook

      Tags: ,